Beetje laat om deze titel te gebruiken maar we moesten helaas eerst even op vakantie voordat ik dit stukje kon schrijven. Heel vervelend dus. Aangezien het kopje niet over de vakantie gaat zal ik het hier dan ook niet over hebben. Ik ga het hebben over bijgeloof en vrijdag de 13de.
Onzin natuurlijk dat je op vrijdag de 13de beter binnen kan blijven en niets moet doen. Echt ouderwets, achterhaald bijgeloof.
Maar waarom liep afgelopen vrijdag de 13de dan alles mis???
Zaterdag zouden we op vakantie gaan. Lijstjes van spullen om mee te nemen waren gemaakt. Boodschappenlijstjes met de laatste nog te halen dingen lagen klaar. Tijn’s spulletjes lagen op tafel. Er moest alleen nog worden gekocht en ingepakt.
Het begon met de kolfspulletjes. Deze moesten worden uitgekookt, want mamma had deze de dag van tevoren gebruikt op haar werk en ze moesten mee op vakantie voor het geval dat. In een grote pan met kokend water, en oh wacht nog even ik gooi Tijn’s meest-favoriete-ik-wil-echt-geen-andere-speen er ook nog even bij, is die ook gelijk schoon. Al pratend op de bank over de dingen die nog moesten gebeuren, was mamma dus helemaal de pan vergeten. Toen het vanuit de keuken hard begon te sissen, bleek dat de pan was drooggekookt. Tsja en de spullen die erin zaten, je kon er geen tiet meer mee kolven hoor! En de speen???? Gelukkig bleef deze gespaard! We lieten ons niet van de wijs brengen: aan het boodschappenlijstje werd snel toegevoegd dat we even bij het Groene Kruis langsmoesten om nieuwe kolfspullen te kopen.
Tijn was de dag overigens verkouden begonnen. Met een beetje verhoging en een venijnig hoestje zijn we nadat in het nieuws was geweest dat er Kinkhoest heerst, toch maar even voor het boodschappen doen naar de dokter gegaan. Vooralsnog niets aan het handje, gewoon een beetje verkouden.
De boodschappen wilden ook niet zo snel als dat wij in ons hoofd hadden en gaandeweg begon Tijn toch echt wel een beetje te mieren. Toch maar besloten mamma en Tijn naar huis te brengen en pappa zou dan nog teruggaan naar Maastricht voor de kolfspullen en wat nieuwe boeken. Onderweg naar huis konden we Tijn niet meer stil krijgen. Hij bleef kermen en huilen en zijn hele lijfie was slap. Mamma werd toch lichtelijk hysterisch omdat haar altijd heel sterke en kronkelige ventje ineens heel slapjes in haar armen lag. Thuis koorts gemeten 39,3!!! Dokter gebeld, kregen we pas een uur later te pakken. Het advies was om paracetamol te geven. Intussen was Tijn al meer dan een uur aan het kermen. Zielig hoor! En de nog in te pakken spullen lagen maar te wachten!!! Een uurtje na het toedienen van de paracetamol daalde de koorts en met de koortsdaling gingen de oogjes van Tijntje ineens weer open en verscheen een klein, waterig glimlachje. Gelukkig, alles komt goed.
Sammy was begonnen met inpakken. Mamma bleef bij Tijn want deze wilde niet alleen in bedje blijven. Om 4 uur zijn we uiteindelijk opgestaan om om 6 uur te vertrekken, met nauwelijks een twee uurtjes slaap. Tijn een beetje pipsjes maar weer bijna de oude. We hebben meteen 1 ding besloten:
DEZE DAG SCHRAPPEN WE UIT ONZE AGENDA!!!