Het is weer een tijdje geleden, en ik blijf het zeggen, maar het is toch drukker dan je denkt met beesten, man, kind, baan, vrienden, familie etc. Maar ik ben er weer!
Ik heb het in 1 van mijn vorige stukjes al gezegd, maar voordat we kinderen hadden dacht ik: dat doe ik dus mooi even anders! Al dat betuttelende gedoe, nee niets voor mij! Ik zou hoe dan ook een vlotte jonge moeder worden! Tsja het is niet dat ik ineens ben veranderd in een burgertutje (althans vanuit moederoogpunt bekeken), maar ik heb toch wat oude ideeen moeten laten varen.
Allereerst een kind voed je niet op, het voedt jou op. En zeker in het begin als het nog een babietje is. Jij probeert zo goed en kwaad als het gaat een hoop liefde te geven en grenzen te leggen.
Vervolgens: als je een kind hebt zoals wij hebben, dat wil zeggen een open vat voor alle nieuwe indrukken, heeft het behoefte aan een ouder die hem zekerheden verschaft in de vorm van een ritme. Ritme… Een woord waar bij mij nog steeds de haren recht overeind van gaan staan. Maar met een kind die nieuwe indrukken opslurpt als een dronkaard zijn fles whisky, is een vast stramien van zekerheden een absolute vereiste, anders slaapt ie niet, wordt hij prikkelbaar of erger nog, huilt hij de hele dag!
En dus zijn we overgegaan op de ouderwetse 3 r-en: rust, reinheid en regelmaat. En het werkt!Onze keizer Tinus wordt zeer rustig van een vast ritme. Een hele dikke tevreden baby! Hij slaapt beter, en is bijzonder content! En is je kind gelukkig, dan ben jij dat ook!
Het is alleen wel moeilijk te verkopen aan je (vooral niet kinderen hebbende) omgeving. En ik kan het me helemaal voorstellen. In hun ogen moet ik zijn getransformeerd in een overbezorgde, a-relaxte, burgerlijke moeder. Waarom blijf je niet langer? Oh je moet naar je kind, kan je niet kolven dan? Oh waarom kan je op vrijdag niet ook komen werken dan, regel je toch gewoon even een oppas? Oooooh reisje naar Zuid-Afrika, wat maak je je druk, moet toch kunnen?
Laat ik tegen al deze lieve vrienden en collega’s zeggen dat het allemaal wel goedkomt met mij. Ik verander niet in een overbezorgde, saaie moeder. Ik geef mijn lieve mannetje alleen even de start die hij nodig heeft in de eerste drukke fase van zijn leven. Natuurlijk is er het een en ander veranderd in mijn leven, maar het totale schrappen van mijn sociale agenda zal over een tijd niet meer het geval zijn… (Hoop ik, denk ik, wil ik)
Tot snel!